Nawigacja

PATRON HISTORIA Konkrs 7 Konkurs 8 Konkurs 9 Konkurs 10

 

Irena Sendlerowa, właściwie Irena Stanisława Sendler, z domu Krzyżanowska (ur. 15 lutego 1910 w Warszawie) – polska działaczka społeczna, Sprawiedliwa wśród Narodów Świata. Swoje dzieciństwo ze względu na stan zdrowia spędziła w Otwocku, który miał status uzdrowiska. W czasie wojny pracowała dla miejskiego ośrodka pomocy społecznej. W grudniu 1942 świeżo utworzona Rada Pomocy Żydom "Żegota" mianowała ją szefową wydziału dziecięcego. Jako pracownik ośrodka pomocy społecznej zorganizowała przemycanie dzieci żydowskich z getta, umieszczając je w przybranych rodzinach, domach dziecka i u sióstr katolickich w Warszawie. Irena Sendler za została aresztowana w 1943 przez Gestapo, była torturowana i skazana na śmierć. "Żegota" zdołała ją uratować, przekupując niemieckich strażników. W ukryciu pracowała dalej nad ocaleniem żydowskich dzieci – uratowała ich ok. 2,5 tys. Po wojnie pracowała na rzecz dzieci, m.in. tworzyła domy sierot, powołała Ośrodek Opieki nad Matką i Dzieckiem - instytucję pomocy rodzinom bezrobotnym. Za swoją działalność została uhonorowana wieloma odznaczeniami, m.in.:

  • Medal „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.           W 1983 r. zasadziła drzewko w Lesie Sprawiedliwych instytutu Yad Vashem.
  • Order Orła Białego
  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

 

      11 kwietnia 2007 r. decyzją Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu, na wniosek 15-letniego Szymona Płóciennika z Zielonej Góry, odznaczona została Orderem Uśmiechu; była najstarszą osobą, która ten order otrzymała. Sendlerowa powiedziała, że obok listu od Ojca Świętego Jana Pawła II i tytułu Sprawiedliwej Wśród Narodów Świata to Order Uśmiechu, odznaczenie od dzieci, jest dla niej największym szczęściem, jakie ją spotkało. Ostatnie lata życia spędziła w gościnie w domu prowincjalnym Bonifratrów w Warszawie. Irena Sendler zmarła 12 maja 2008 roku o godz. 8:40 w szpitalu przy ul. Płockiej w Warszawie.

 

Nawigacja